Onze komst staat voor hen symbool voor het voortbestaan van hun school
Vanaf het moment dat we maandagavond in Entebbe het vliegtuig uitstappen, komen we in een andere wereld...
Hoi, ik ben Yuliana. Ik kom uit Oekraïne, maar woon al een hele tijd in Nederland. Deze zomer nam ik voor de vijfde keer deel aan een reis met Livingstone.
“De warme lunch deed me aan mijn schooltijd van vroeger denken”
Dit keer waren we in Slowakije. Onze reis begon op vrijdagavond en na een nacht onderweg kwamen we in de middag aan. Onze slaapplek was een grote school. Elke dag, na het werken, konden we daar genieten van een warme lunch, wat me deed denken aan mijn schooltijd van vroeger.
Dit project was voor mij de mooiste ervaring tot nu toe. We waren met een kleine groep en daardoor werden we in één week echt als een familie. Er werd veel gelachen, we vonden steun bij elkaar en hadden oprechte gesprekken. Iedereen voelde zich geaccepteerd. Juist door dat familiegevoel konden we de liefde naar anderen op een mooie manier doorgeven.
Tijdens het project deed ik vooral kinderactiviteiten, zoals knutselen, Bijbelverhalen, spelletjes spelen en natuurlijk heel veel glimlachen en liefde uitdelen. Dat ligt mij heel goed en ik geniet er enorm van. Het was een bijzondere en gezegende tijd, een tijd waarin de liefde van God zichtbaar en tastbaar werd. Ik ben dankbaar dat ik mocht zien hoe God door ons heen werkte en hoe zelfs kleine dingen, zoals een glimlach of een eenvoudig gesprek, iemands hart konden raken.
“Juist door het familiegevoel konden we de liefde naar anderen op een mooie manier doorgeven”
Op de laatste dag vóór ons vertrek hadden we een Hollandse-Slowaakse avond in het dagcentrum waar we de hele week gewerkt hadden. Veel mensen met wie we de afgelopen dagen hadden opgetrokken en wie we mochten helpen, waren erbij. Samen hebben we een prachtige afsluiting gehad. Er werd veel gezongen, iedereen bedankte elkaar, en die avond voelde je heel duidelijk de aanwezigheid van God.
